Gmina  Pieszyce 

                                                         Pieszyce

Pieszyce leżą na Dolnym Śląsku, w powiecie dzierżoniowskim i są jedną z najstarszych miejscowości Przedgórza Sudeckiego. Miejscowość położona jest u podnóża Gór Sowich, w Kotlinie Dzierżoniowskiej, do dzisiaj zachowała układ wsi łańcuchowej, ciągnącej się kilka kilometrów, wzdłuż Pieszyckiego Potoku (Peterswaldauer Wasser). Atrakcyjność środowiska naturalnego, Park Krajobrazowy Gór Sowich, sieć szlaków i ścieżek rowerowych, doskonałe warunki do uprawiania narciarstwa zjazdowego i biegowego, to tylko niektóre z powodów dla których, warto odwiedzić  Pieszyce i Góry Sowie.

Na terenie gminy Pieszyce, znajduje się szereg godnych uwagi budowli, stanowiące wielowiekowe, historyczne dziedzictwo tej ziemi. Najcenniejsze zabytkiem gminy Pieszyce, jest niewątpliwe piękny barokowy pałac, nazwany  perłą Dolnego Śląska lub Śląskim Wersalem. W pobliżu Pieszyc znajdują się stare wyrobiska górnicze - są to relikty, dawnego górnictwa srebra i ołowiu, kopalnie Augusta, Anna, Wilhelm, Forelle i  wyrobiska na górze Błyszcz.

Potencjalny turysta, wybierając Gminę Pieszyce na swoja bazę wypadową, będzie miał blisko do najważniejszych atrakcji w Górach Sowich i okolicy: zamku w Książu, podziemnych sztolni w Walimiu, fortów w Srebrnej Górze czy zabytkowego zamku w Zagórzu Śląskim. 
Górująca nad masywem Sudetów, wieża widokowa na Wielkiej Sowie, po raz pierwszy od stu lat doczekała się kapitalnego  remontu. Renowacje wieży, wykonała gmina Pieszyce, w której skład wchodzi obszar Wielkiej Sowy wraz wieżą. Wieża ponownie została udostępniona turystom, w czerwcu 2006 roku i tylko w ciągu 5 miesięcy, sprzedano 20 000 biletów wstępu.

Wyjątkowo wspaniałe  i rozległe widoki z Wielkiej Sowy, sieć wyznaczonych w okolicach tras rowerowych, ścieżka przyrodnicza Lasocin - Kamionki, to tylko niektóre z licznych propozycji korzystania z walorów turystycznych, Gminy Pieszyce i Gór Sowich.

Przegląd Chórów Pogranicza Polsko-Czeskiego, Przegląd Kina Niezależnego w Lasocinie, albo widowiskowe rajdy i wyścigi samochodowe, których odcinki specjalne rozgrywane są na trasach Kamionek i Rościszowa, to kolejne atuty Pieszyc  .

                                                       Zamek Pieszycki 

Zamek Pieszycki zwany Wersalem Śląska  - http://www.zamekpieszycki.pl/ ,  jest największym zamkiem barokowym na Dolnym Śląsku i należy do najcenniejszjszych w tej części Polski.

Pierwotnie powstał jako dwór w 1580 roku, a w 1699 roku został rozbudowany, na jedną z największych i najpiękniejszych śląskich rezydencji. Obok powstały liczne obiekty pomocnicze i ogród. Stopniowo modyfikowany, obecną formę zyskał w 1710 roku. W XIX wieku, dodano jeszcze portyk balkonowy na I piętrze, a na początku XX wieku - nieistniejącą dziś przebudówkę od zachodu. Wjazd na dziedziniec, prowadzi przez bramę flankowaną postumentami z piaskowcowymi logogryfami. Po obu jej stronach, znajdują się bramy i nisze w murze. Na nim alegorie: od lewej - Wenus, Apollo, Merkury i Diana. Przy wyjeździe na most, ulokowana jest piaskowcowa figura kobiety z orłem u stóp. Po drugiej stronie mostu, ulokowano dwa sfinksy. Prostokątny dziedziniec, otoczony jest pałacem i murem.

Zamek Pieszycki to budowla ceglano - kamienna, trzykondygnacyjna, trójskrzydłowa na planie litery E, nakryta dachem mansardowym, elewacje na wyższych kondygnacjach ozdobione są pilastrami jońskimi z lamberkami i kompozytowymi głowicami. Nad nimi przebiega fryz meandrowy. Główną oś kompozycyjną, akcentują pośrodku fasady monumentalne kolumny wielkiego porządku, pomiędzy którymi w przyziemiu umieszczono portal, a nad nim - balkon. Powyżej góruje wieża z zegarem. Właścicieli pałacu upamiętniają kartusze herbowe. W południowym narożniku ustawiono gloriettę. Interesująco prezentuje się trójbiegowa klatka schodowa, z regencyjną dekoracją. Sklepienia wnętrz, były pierwotnie zdobione stiukami, dziś są one mocno zniszczone. Pokoje urządzono w zachodniej części w układzie amfiladowym, we wschodniej - korytarzowym. W skrzydle wschodnim mieściła się kaplica. Za pałacem położony jest zabytkowy park krajobrazowy.
Jego odbudowa, prowadzona przez polska firmę STYLBUD, jest najpoważniejszą tego typu prywatną inwestycją w Europie, zarówno od względem rozmachu jak i staranności oraz jakości wykończenia fasady i wnętrz.Patrząc na piękno tej perły architektury renesansowo – barokowej, turyści odczuwają podziw dla sztuki z ubiegłych stuleci, a rozmach budowy podnosi na sercu każdego zwiedzającego, bo pokazuje co można osiągnąć poprzez mozolną i dobrze zaplanowaną pracę.

Firma STYLBUD otrzymała od inwestorów zagranicznych ograniczone prawa do pokazywania prac renowacyjnych. Podczas oprowadzania przez przewodnika, podpatrzeć można, jak są przeprowadzane prace renowacyjne w tym historycznym obiekcie.Obserwować można artystów, odtwarzających sztukaterie oraz malarzy wykańczających obrazy.Zamek Pieszycki ma ponad 60 pokoi, wieże z tarasem widokowym i ogromne, nie do końca jeszcze zbadane piwnice. Po częściowym zakończeniu prac renowacyjnych i oddaniu do użytku kilku sal i komnat, zamek nie będzie dostępny dla zwiedzających.
Dlatego teraz jest najlepszy moment, na zwiedzanie Zamku, z jego pięknymi sztukateriami, autentycznymi obrazami oraz wspaniałym wykończeniem wnętrz.
Zamek Pieszycki jest w budowie i jest dostępny selektywnie tylko dla grup turystycznych.
Aby uzyskać wstęp należy się skontaktować telefonicznie: 074-836-7257.

Pana Stanisława Hajduka właściciela zamku,  który oddał kawałek swojego życia, aby przywrócić kompletną ruinę zamku, do dawnej świetności -  możemy wirtualnie  poznać,  oglądając  reportaż  TVN o zamku w Pieszycach (video nr 2 ) http://dziendobry.tvn.pl/video/pan-stanley-i-zamek-milionera,1,newest,16701.html  Planując odwiedzić zamek w Pieszycach, lub inne w okolicy, w Górach Sowich i Sudetach, warto wcześniej odwiedzić ciekawy blog o zamkach-  pani Joanny Lamparskiej: http://joannalamparska.blog.iwoman.pl/tag,zamek,13776.html

Miasto Pieszyce.  warto odwiedzić o każdej porze roku, bo walory turystyczne i krajobrazowe sprzyjają rekreacji i uprawianiu wielu form aktywnego wypoczynku. Ten region ma wiele do zaoferowania turystom, którzy nie lubią zgiełku, a cenią sobie ciszę, niezapomniane widoki, pasjonują się historią i lubią odkrywać tajemnice. Tereny te. przyciągają miłośników turystyki pieszej, rowerowej, ale także amatorów zimowego szaleństwa.

Cennymi zabytkami architektury sakralnej w Pieszycach są :

Kościół p.w. św. Jakuba położony w środkowej części Pieszyc został wzmiankowany już w 1258 roku. Dzisiejsza bryła pochodzi jednak z 1566 roku i przedstawia ceglaną, gotycką bryłę orientowaną z salowym wnętrzem. Prezbiterium o wielobocznym zakończeniu przykryte jest sklepieniem krzyżowo - żebrowym, przy czym wsporniki żeber ozdobiono maskami. Z kamieniarki wyróżnia się południowe okno z XVI wieku, w południowej ścianie późnogotycki, kamienny portal z początku XVI wieku, w szczycie krzyż w otoku. Ołtarz główny to kamienne, neogotyckie dzieło z XIX wieku. Spośród pozostałego wyposażenia warto wymienić rzeźby Matki Boskiej i ś. Jana Nepomucena z XVII/XVIII wieku, obrazy Ukrzyżowanie (barokowo - rokokowy z 1701 roku) i Madonnę (barokowy z 1664 roku). Ponadto w kościele znajduje się interesujący zespół 10 epitafiów i nagrobków, w tym 7 cało postaciowych z lat 1548 - 1604.

Kościół p.w. św. Antoniego  przy ulicy Kopernika to wysoka i duża świątynia po ewangelicka z lat 1871 - 75, restaurowana w latach 1972 -73, wybudowana na planie krzyża w stylu neogotyckim. Od zachodu strzelista, z daleka widoczna wieża ze smukłą iglicą hełmu i taką że sygnaturką. Budowla jest otynkowana, naroża i łuki otworów okiennych są wyłożone cegłą. Sterczyny i pinakle wykonano z piaskowca. Okna zaprojektowano w dwóch poziomach, przy czym dolny rząd tworzą małe okna bliźniacze, górny - duże i wysokie konstrukcje. Do absyd przylega pięcioboczna, o wiele niższa zakrystia, wbudowana między szkarpy. W miejscu tympanonu w wejściowym portalu znajduje się nieduża rozeta. Wnętrze jest trzynawowe, czteroprzęsłowe z transeptem i emporami między filarami. Wyposażenie skromne, ale gustowne, z czasu budowy. Jedynie barokowe antepedia ołtarzy bocznych pochodzą z XVIII wieku.

                                                    ROŚCISZÓW

Rościszów (niem. Steinseifersdorf) to obecnie osiedle Pieszyc. W 1990 roku wieś  Rościszów została włączona do Pieszyc. Rościszów od lat był cenionym ośrodkiem, o charakterze sanatoryjno-letniskowym. Rozciąga się u podnóża Wielkiej Sowy, wzdłuż kotliny potoku Kłomnicy i drogi wojewódzkiej nr 383. Do I poł. XX wieku było tu sanatorium, w obecnym czasie w budynkach sanatorium, mieści się szpital leczący choroby płuc. Okolice Rościszowa,  słyną z sielankowych krajobrazów górskich, pięknej przyrody i szlaków turystycznych, biegnących wśród soczystej zieleni. Walory turystyczno-przyrodnicze tego miejsca doceniono już w XIX wieku, tworząc tu zaciszne letnisko i  prężnie działające sanatorium. Byłe Sanatorium w Rościszowie, znajduje się na wzniesieniu (450 m. n.p.m.) i jest  otoczone rozległym parkiem leśnym. Budynek sanatorium, został zaprojektowany  w pięknym i oryginalnym stylu, z elementami w duchu secesji. Sanatorium dysponowało 62 pokojami i mogło przyjąć na jeden turnus około 120 kuracjuszy.

 Ośrodek wypoczynkowy Kasztel- dawny Pałac w centrum Rościszowa. Obiekt znajduje się w parku z zabytkowym drzewostanem, w Górach Sowich. Pochodzi z XVIII wieku, o wyglądzie barokowo – klasycystycznym (być może z wykorzystaniem wcześniejszego, XVII wiecznego dworu). W XIX wieku został znacznie przebudowany. Dobudowano wówczas boczne skrzydło i budowle towarzyszące. Jest to okazała budowla dwukondygnacyjna, na rzucie lekko załamanego prostokąta. Pośrodku niska wieża, o dzwonowatym hełmie. W latach 1975 – 77, obiekt przebudowano na ośrodek wypoczynkowy i dobudowano -  nie pasujące do całości skrzydło boczne, o prostych elewacjach. Starszą część, nakrywa mansardowy dach z lukarnami powiekowymi. Liczne zmiany konstrukcji, zatarły większość cech stylowych i detali architektoniczne. W zapleczu park, z okazami starodrzewu.

Kościół p.w. św. Bartłomieja w Rościszowie, z końca XIV wieku. Wybudowany około 1392 roku, został przebudowany w wieku XVIII. Jest to obiekt orientowany, jednonawowy z nie wyodrębnionym w bryle prezbiterium. Wejście do wnętrza kościoła, prowadzi przez dużą XIX - wieczną kruchtę i wieżę na osi kościoła. 

Wieża jest przysadzista, kwadratowa dołem, w górnej części ośmioboczna, zwieńczona stożkowym hełmem. Prezbiterium ze szkarpami nakryte zostało sklepieniem kolebkowym. Dość bogate wyposażenie wnętrza z emporą przy ścianach bocznych jest dość bogate, głównie barokowe, m.in. ołtarz główny wykonany około 1730 roku. Z tego czasu pochodzi również ambona z malowidłami przedstawiającymi ewangelistów. Wśród rzeźb z XVIII wieku wyróżnić można św. Jana Nepomucena i błogosławionego Jana Sarkandra. Ponadto jest tu kilka obrazów na szkle, płasko rzeźbione stacje Drogi Krzyżowej oraz dwie piaskowcowe płyty nagrobne wmurowane w ściany od zewnątrz.
W dolnej części Rościszowa (Szczytów) wznosi się okazały budynek sanatorium z 1898 r. Rozczłonkowana, asymetryczna bryła 3-4 kondygnacyjna zaakcentowana jest wysoką, z daleka widoczną wieżą. Całość nosi cechy architektury eklektyczno - secesyjne z licznymi detalami i elementami zdobniczymi nawiązującymi do modnego na przełomie stuleci „stylu kurortowego" (tarasy-werandy, fragmenty konstrukcji ryglowej, kamienne detale architektoniczne itp.). Wokół sanatorium znajduje się rozległy park leśny, a w nim fontanna.

Z dawnego zespołu kościoła ewangelickiego zachowała się jedynie Pastorówka (obok domu mieszkalnego nr 73). Kościół wzniesiony został w 1785 r., a w 1861 r. dobudowano wieżę.

 Nieużytkowany po 1945 r. popadł w ruinę i został rozebrany. Pastorówka jest okazałym budynkiem z XVIII w. - piętrowa, 5-osiowa, nakryta łamanym dachem. Okna w opaskach, skromny portal kamienny.

Na terenie Rościszowa, zachował się bardzo liczny zespół budynków mieszkalnych i mieszkalno - gospodarczych, należący do najbogatszych w Górach Sowich. Tworzą go domy murowane (czasem częściowo o konstrukcji drewnianej lub szachulcowej), o zróżnicowanych formach i wielkości - od dużych zagród złożonych z kilku obiektów, po małe budynki mieszkalno - gospodarcze. Prawie wszystkie stare budowle, zasługują na ochronę konserwatorską. Jednym z cenniejszych, jest nr 51 (koło kościoła) – murowano - szachulcowy z XVIII w., przebudowano w XIX/XX w. Ponadto na terenie Szczytowa, jest kilka okazałych pensjonatów murowanych i drewniano - murowanych z XIX/XX w., niektóre przebudowane w drugiej połowie XX w.

                   Rościszów - Stajnia Podolin     http://podolin.freehost.pl/   

Ośrodek Stajnia Podolin, znajduje się na obrzeżach Rościszowa, w Górach Sowich.Ośrodek jazdy konnej, usytuowany jest na szczycie wzniesienia, otaczają go lasy i łąki. Malownicze położenie jest wielkim atutem tego miejsca i czyni konne wycieczki jeszcze atrakcyjniejszymi. Aby tam dotrzeć, należy obok ostatniego przystanku autobusowego w Rościszowie skręcić w prawo, zgodnie z drogowskazem „Padole 2”. Około 1,5 km dalej, na szczycie górki po prawej stronie, zobaczymy zabudowania gospodarstwa. Hodowane są tu spokojne konie rasy irlandzki Tinker. Właściciele oferują naukę jazdy konnej na maneżu, jazdę po dużej ogrodzonej łące lub, dla bardziej zaawansowanych jeźdźców, wyjazdy w teren, np. na Wielką Sowę lub. śladami Sudeckiego Szlaku Konnego. 

W niedalekiej przyszłości, planowane są wyjazdy konne kilkudniowe. Oferowana jest jazda, zarówno w stylu klasycznym, jak i westernowym. Konie w Stajni Podolin, trenowane są metodami naturalnymi PNH (Parelli Natural Horsemanship), tzn. że szkolone  są bez przemocy, a nacisk kładziony jest  na posłuszeństwo i szacunek w stosunku do człowieka, konie odczulane są również na wszystkie "strachy", które mogą spotkać  w terenie. Wszystko po to żeby jazda konna była jak największą przyjemnością. Stajnia Podolin, Rościszów 103, tel.: 668515740.

                                                 Kamionki

Kamionki (niem. Steinkunzendorf) – obecnie dzielnica Pieszyc (dawniej samodzielna wieś), położona wzdłuż drogi z Przełęczy Jugowskiej do Pieszyc. Droga posiada nowa nawierzchnie i dodatkowo jest to jedna, z najbardziej malowniczych i ciekawych odcinków drogi w Górach Sowich, łączących przełęcz górską z jej podnóżem. W Kamionkach, większość domów w obrębie wsi to murowane domy, sprzed drugiej wojny światowej, choć nie brak też nowo wybudowanych domów o ciekawej i zróżnicowanej architekturze. Na uwagę zasługują zabytki:  hotel ,,Czarny Rycerz’’ który ma ponad 150 letnią tradycję. 

Jest to murowany, piętrowy budynek z poddaszem mieszkalnym, o rozczłonkowanej bryle, wzniesiony ok. 1910 r., przebudowany około 1970 r.; nr 76 (dawniej „Zacisze") -  Od połowy XIX wieku funkcjonował jako hotel Zur Forelle (Pod Pstrągiem).

Gruntowny remont z modernizacją, pozwolił na z zachowaniem akcentów historycznych tego zabytkowego obiektu. Hotel Czarny Rycerz,  będący nie kwestionowaną wizytówką  Kamionek, zlokalizowany jest w wydzielonym parku, z pięknymi okazami starodrzewu i przepływającym przez park, górskim potokiem. 

                         Kamionki - stare pocztówki z obecnym Hotelem ,,Czarny Rycerz''

Na uwagę  w Kamionkach, zasługują kilka budynków - dawnych pensjonatów i willi : willa "Wilnianka" z 1900 roku,  ul. Górska 65. Dawne „Ustronie", obecnie hotel „Sowia Dolina”.

Hotel „Sowia Dolina” dysponuje 40 miejscami noclegowymi, w przytulnych i komfortowo wyposażonych pokojach jedno, dwuosobowych oraz apartamentach.Wszystkie pokoje, posiadają balkon z widokiem na góry, oraz wszelkie udogodnienia trzygwiazdkowego standardu.

 Warte uwagi są także obiekty: nr 77 „Muchomorek" - budynek murowany z pocz. XX wieku, budynek dawnej  poczty - ul. Górska 40 - jest to murowana konstrukcja z początku XX wieku i Kościół p.w. Aniołów Stróżów w Kamionkach pochodzący z lat 1792 - 95 roku. Remontowany w latach 1967 - 72, jest to skromna budowla barokowo - klasycystyczna. Pierwszy kościół był wzmiankowany już w XIV wieku, być może obecny, powstał tylko w wyniku przebudowy starszego. Kościół nakryty jest dwuspadowym dachem.Wewnątrz znajduje skromne wyposażenie barokowo - rokokowe z XVII w., m.in. drewniany, polichromowany ołtarz, rzeźby i obrazy, a na wieży starszy dzwon. Kościół otacza kamienny mur, po lewej stronie od wejścia, w murze umieszczony jest kamienny, okazały krzyż pokutny, z wyrytym nożem o wymiarach 152 x 76 cm.
W obrębie wsi Kamionki, znajdują się także relikty dawnego górnictwa srebra i ołowiu: kopalnie Augusta, Anna, Wilhelm, Forelle oraz dawne wyrobiska na górze Błyszcz.

                                            Kamionki na starej pocztówce... 

                                                   Lasocin

Ścieżka przyrodnicza Lasocin – Kamionki. Ścieżka przebiega przez urocze, a także mniej uczęszczane tereny Gór Sowich. Proponowaną wędrówkę warto odbyć w różnych
porach roku, aby prześledzić ciekawe zmiany zachodzące w przyrodzie. Wiosną będziemy
podziwiać świeżą zieleń budzącej się przyrody,lato przywita nas śpiewem ptaków i kwitnącymi
kwiatami. Jesień oczaruje całą gamą kolorów, natomiast zima ukoi ciszą i widokiem
spowitego bielą lasu. Ścieżka oznakowana jest pomarańczowymi trójkątami. Ponadto na trasie znajdują się tablice kierunkowe, oraz tablice szerzej opisujące różne aspekty środowiska przyrodniczego. Spacer ścieżką zajmuje około 2,5 godziny.Po drodze warto zwrócić uwagę na: pomnikowe lipy i dęby o obwodach ponad 4m,piękne widoki na dolinę Rościszowa, Lasocin i Kamionek, stary kamieniołom, miejsca dokarmiania leśnych zwierząt, malownicze górskie strumienie i potoki, uroczą ścieżkę biegnącą u podnóża Siedmiu Sówek, lasy bukowe, świerkowe i mieszane w różnym wieku oraz podmokły las zwany olsem.

                                              Łowisko Pstrąga  "Cicha Woda" w Lasocinie

 Ośrodek  "Cicha Woda", położony jest w malowniczym i ekologicznym zakątku na Dolnym Śląsku - Lasocinie w gminie Pieszyce. Cicha Woda oferuje dla turystów oferuje: chatę wiejską z salą kominkową do spożywania złowionych pstrągów, taras, letni domek, dwa stawy z pstrągami, ogródek jordanowski dla dzieci, zwierzyniec, padok do jazdy konnej oraz zabudowania gospodarcze - całość na ogrodzonym terenie o powierzchni 4,5 ha.  "Cicha Woda" w dolinie Sowiego Potoku jest jednym z takich miejsc gdzie rybę do zjedzenia można mieć w zasięgu wzroku, siedząc na tarasie i oczekując na zamówiona danie. Atrakcją w łowisku, szczególnie dla najmłodszych jest  zwierzyniec i plac zabaw, świnie w tym wietnamska, lamy, osły, konie, kaczki itd maja tu swoje miejsce, do którego można bez problemu wejść, lub podejść. Jazda konna, na małych kucykach lub większych ogierach jest dodatkową zachętą do przyjazdu.Pstrągi podawane w "Cichej Wodzie" należą do najlepszych, jakie można zjeść na Dolnym  Śląsku, dominującą rybą jest tu pstrąg tęczowy .. W ,,Cichej Wodzie w sierpniu odbywa się  Pieszycki Przegląd Filmowy, prezentowane są tu realizacje należące do tzw. kina drugiego obiegu. Na imprezie pojawiają się znane postaci polskiego kina, z którymi można usiąść przy wspólnym stole i  rozprawiać o kinie. Łowisko w Lasocinie tel. 074  - 836 97 84                                                     

                                                   Lasocin na starej pocztówce     

                                          Potoczek - Wielka Sowa - Góry Sowie

                                           To już tylko przeszłość -  Budynek starej Bacówki

Stacja narciarska Wielka Sowa - Potoczek to jedyny ośrodek w Górach Sowich, a nawet w całych Sudetach Środkowych, który może zaoferować nartostradę o takiej różnicy wysokości. Nartostrada prowadzi  z samego szczytu Wielkiej Sowy, od górnej - do dolnej stacji wyciągu, liczy sobie, około 1,7 km !!.. Ośrodek zlokalizowany, jest na zachodnio-północnych stoku Wielkiej Sowy. Do Potoczka, dojazd prowadzi przez Pieszyce, Rościszów i dalej drogą w kier. Przełęczy Walimskiej. Około 2 kilometrów przed przełęczą, mamy oznakowane odbicie w lewo pod sam wyciąg. Współrzędne GPS (dziesiętne): 50.692434 N, 16.49168 E Współrzędne GPS (stopnie): 50° 41.5461' N, 16° 29.5008' E. 

W skład stacji narciarskiej w Potoczku, wchodzi obiekt schroniska górskiego  Bacówka. Przyciąga turystów położeniem, u stóp Wielkiej Sowy 1015m.n.p.m.,obok  trasa zjazdowej  na szczyt góry. W 2010 roku po gruntownym remoncie, obiekt  całkowicie nowej Bacówki, został ponownie udostępniony turystom. 

W chwili obecnej, można tu spędzić miło czas przy rozgrzewającej herbacie, a także przenocować w ogrzewanych drewnem pokojach. Niepowtarzalna atmosfera gór, piękne widoki rozciągające się z oszklonego tarasu sprawią niepowtarzalne chwile.

W sezonie 2011/2012  ośrodek jest nieczynny i  poszukuje swojego nowego właściciela, w przypadku pozytywnego przebiegu transakcji - z nadzieją możemy patrzeć na  przyszłość stacji narciarskiej w Potoczku, niewykluczone że w sezonu 2012/2013,  czynna tu będzie nowoczesna  gondola!......... 

    Widok z  Wielkiej Sowy 1015 m n.p.m od strony górnej stacji wyciągu -  na  szczyt Ślęży 718 m n.p.m .